Bohaterowie - jacy powinni być.

Żale i radości wszystkich początkujących na niwie.

Moderator: RedAktorzy

ODPOWIEDZ
Awatar użytkownika
Yuki
Furia Bez Pardonu
Posty: 2275
Rejestracja: śr, 22 cze 2005 13:17

Post autor: Yuki » ndz, 10 sty 2010 14:27

Popieram przedmówcę. A moim faworytem jest Wieża (The Spire).
There's some questions got answers and some haven't

Awatar użytkownika
SzaryKocur
Fargi
Posty: 441
Rejestracja: czw, 23 lis 2006 01:31
Płeć: Mężczyzna

Post autor: SzaryKocur » sob, 16 sty 2010 22:37

Nie lubię gdy bohater dostaje wszystko na tacy.
I nie może być aż do obrzydliwości dobry i szlachetny, bo żeby przeżyć musiałby mieć zbyt wiele szczęścia albo innych zalet, co uczyniłoby całość niestrawną. Tacy bohaterowie paradoksalnie stają się wtedy tłem dla postaci drugoplanowych.
Zakapturzone awatary rulez!
Wszystko co napisałem, to tylko moje prywatne zdanie.

Awatar użytkownika
Alfi
Inkluzja Ultymatywna
Posty: 23481
Rejestracja: pt, 10 cze 2005 10:29

Post autor: Alfi » sob, 16 sty 2010 22:49

SzaryKocur pisze:
I nie może być aż do obrzydliwości dobry i szlachetny, bo żeby przeżyć musiałby mieć zbyt wiele szczęścia albo innych zalet, co uczyniłoby całość niestrawną.
Tacy też się zdarzają. W Normalnych warunkach trudno im przeżyć - ale fantastyka to fantastyka.
Le drame de notre temps, c’est que la bêtise se soit mise à penser. (Jean Cocteau)

Awatar użytkownika
Albiorix
Klapaucjusz
Posty: 2055
Rejestracja: pn, 15 wrz 2008 14:44

Post autor: Albiorix » sob, 16 sty 2010 23:09

W normalnych warunkach latwo jest przezyc kazdemu, nawet z astma i alergia, a co dopiero z tak drobnymi przypadlosciami jak dobry charakter.

ja lubie bohaterow pasujacych do kultury i epoki. Nie lubie jak maja poglady i charakter dopasowany do swiata zachdniego XX/XXI wieku bez uzasadnienia w swiecie przedstawionym. Np liberalnych demokratow zwolennikow rownouprawnienia w fantasy albo tradycjonalistow i milosnikow kasycznego rocka w SF :)￳
nie rozumiem was, jestem nieradioaktywny i nie może mnie zniszczyć ochrona wybrzeża.

Awatar użytkownika
Alfi
Inkluzja Ultymatywna
Posty: 23481
Rejestracja: pt, 10 cze 2005 10:29

Post autor: Alfi » ndz, 17 sty 2010 10:01

Albiorix pisze:W normalnych warunkach latwo jest przezyc kazdemu, nawet z astma i alergia, a co dopiero z tak drobnymi przypadlosciami jak dobry charakter.
Drobna przypadłość? Toż to śmiertelna choroba jest. Co zresztą udowodnił markiz de Sade w Niedolach cnoty.
Ja nie lubię bohaterów jednowymiarowych, o których da się powiedzieć tylko tyle, że osiągnęli sprawność w posługiwaniu się narzędziami, w jakie ich autor wyposażył.
Le drame de notre temps, c’est que la bêtise se soit mise à penser. (Jean Cocteau)

Awatar użytkownika
Achika
Ośmioł
Posty: 669
Rejestracja: pt, 22 sie 2008 09:23

Post autor: Achika » ndz, 17 sty 2010 11:04

SzaryKocur pisze: I nie może być aż do obrzydliwości dobry i szlachetny, bo żeby przeżyć musiałby mieć zbyt wiele szczęścia albo innych zalet, co uczyniłoby całość niestrawną. Tacy bohaterowie paradoksalnie stają się wtedy tłem dla postaci drugoplanowych.
Twórczość niejakiego Tolkiena wydaje się przeczyć temu stwierdzeniu. :-)

A pomijając Tolkiena - GDZIE Wy właściwie widzicie tych "do obrzydliwości dobrych" bohaterów? Mogę prosić o konkretne tytuły? Bo mam wrażenie, że narzekacie na zjawisko, które nie istnieje.
Było pokolenie X, teraz jest pokolenie Ctrl + X.

Awatar użytkownika
Ika
Oko
Posty: 4461
Rejestracja: czw, 09 cze 2005 11:26

Post autor: Ika » ndz, 17 sty 2010 11:26

Bohaterowie Tolkiena nie są bynajmniej jednoznaczni. Albo czytałyśmy inne książki.
Im mniej zębów tym większa swoboda języka

Awatar użytkownika
Alfi
Inkluzja Ultymatywna
Posty: 23481
Rejestracja: pt, 10 cze 2005 10:29

Post autor: Alfi » ndz, 17 sty 2010 11:27

Achika pisze: GDZIE Wy właściwie widzicie tych "do obrzydliwości dobrych" bohaterów?
Jacy "wy"?
Le drame de notre temps, c’est que la bêtise se soit mise à penser. (Jean Cocteau)

Awatar użytkownika
Achika
Ośmioł
Posty: 669
Rejestracja: pt, 22 sie 2008 09:23

Post autor: Achika » ndz, 17 sty 2010 12:28

Sam napisałeś, że "tacy też się zdarzają". No więc - w jakich książkach się zdarzają?
Było pokolenie X, teraz jest pokolenie Ctrl + X.

Awatar użytkownika
Alfi
Inkluzja Ultymatywna
Posty: 23481
Rejestracja: pt, 10 cze 2005 10:29

Post autor: Alfi » ndz, 17 sty 2010 12:48

"Do obrzydliwości dobry" to nie moje sformułowanie. Ja miałem na myśli tylko to, że bywają postacie pozytywne, wolne lub prawie wolne od wad. Bo przecież bywają. I nie muszą być papierowymi bohaterami.

Edit: Fakt, najpierw zacytowałem, a potem napisałem "tacy". To było trochę mylące.
Le drame de notre temps, c’est que la bêtise se soit mise à penser. (Jean Cocteau)

Awatar użytkownika
SzaryKocur
Fargi
Posty: 441
Rejestracja: czw, 23 lis 2006 01:31
Płeć: Mężczyzna

Post autor: SzaryKocur » ndz, 17 sty 2010 15:10

To ja napisałem.
Dałem wskazówkę jak nie tworzyć bohatera. I jak każda taka wskazówka niewiele jest ona warta dla wytrawnych pisarzy .
Zakapturzone awatary rulez!
Wszystko co napisałem, to tylko moje prywatne zdanie.

Awatar użytkownika
Achika
Ośmioł
Posty: 669
Rejestracja: pt, 22 sie 2008 09:23

Post autor: Achika » ndz, 17 sty 2010 18:05

Aaa, OK. Nabrałam się, że masz na myśli jakieś konkretne przykłady.
Było pokolenie X, teraz jest pokolenie Ctrl + X.

Awatar użytkownika
Alfi
Inkluzja Ultymatywna
Posty: 23481
Rejestracja: pt, 10 cze 2005 10:29

Post autor: Alfi » ndz, 17 sty 2010 18:20

Bohater może sobie być uosobieniem wszelkich cech pozytywnych lub negatywnych, może być dobry jak anioł albo zły jak sam diabeł, ale trzeba unikać sztampy i schematu.
Le drame de notre temps, c’est que la bêtise se soit mise à penser. (Jean Cocteau)

Awatar użytkownika
TssC-23-N
Mamun
Posty: 116
Rejestracja: śr, 20 sty 2010 21:31

Post autor: TssC-23-N » sob, 23 sty 2010 15:19

Nie mam nic przeciw bohaterom "czystym", zupełnie dobrym lub zupełnie złym. Wręcz przeciwnie, uważam, że poprowadzić takich przez karty dzieła, to zadanie karkołomne w porównaniu z "wewnętrznie skłóconymi".

Dlaczego? Bo się, po pierwsze, przejedli. Bo, po drugie, tym samym nie są w modzie. I wreszcie, po trzecie - bo trudno stworzyć szlachetną istotę tak, żeby jeszcze miała jaja. Lub ikrę, jak kto woli.

A tymczasem tę defensywę postaci jednoznacznych ktoś zdolny mógłby nieźle wykorzystać. Ktoś, kto takie postacie jednocześnie lubi. (Co do lubienia, to sama wolę właśnie skonfliktowanych, ale są od tego wyjątki.)

Szczególnie pole do popisu jest, jeśli chodzi o sylwetki kobiet. Ckliwej królewny, zagrożonej przez smoka i mdlejącej co minutę, nikt już nie kupi. Ale może kupi delikatną dziewczynę, postawioną w obliczu niedelikatnych zadań? To wcale nie jest wykluczone, bo współczesna wizja postaci żeńskiej lokuje się gdzieś między kompletnie wyemancypowaną wojowniczką, a niewiastą, która wyemancypowaną udaje, jest zwyczajnie wulgarna albo męska na siłę. Ewentualnie stanowi efektowny dodatek dla postaci męskiej. Z którą także można pokombinować w ten sposób - umyślnie ją zarchaizować i zobaczyć, co z tego wyjdzie.

Jedyne, co, skromnym moim zdaniem, ogranicza bohaterów, to zasada wiarygodności. Jeśli ponurak, mruk, odludek i socjopata nagle, z niewidomych przyczyn, uda się na imprezę, która będzie ludna, głośna i mocno uspołeczniona, spotka tam miłość swego życia, a potem przejdzie przemianę wewnętrzną w trybie przyspieszonym, to... Będę się bardzo starać, żeby taką postać kupić, ale czy mi się uda, wątpię. Chłop unurzany w gnojowicy nie zacznie nagle mówić: "Nie rozumiem, skąd u pani, pani redaktor, dążność do imputowania mi intencji tak amoralnych, bym obecną kozę mógł pozbawić najcenniejszego daru kobiecości. Obawiam się, że pani wywiad nie doprowadzi do niczego dobrego, a tylko wyrządzi krzywdę dobremu imieniu mej rodziny, która w ten sposób nie korzysta z dobrodziejstw hodowli."

Przyznam się, że nie umiem zbudować jednostki całkiem amoralnej i wyzbytej hamulców. Pewnie to wada, ale mnie takie typy odrzucają, nawet szumowiny z "Przenajświętszej Rzeczpopsolitej" mają coś takiego w sobie, że ich losy śledzi się z zainteresowaniem, ale jest to raczej kwestia samej książki, którą się dobrze czyta. A i tak jest to chyba próg, za którym robi mi się jakoś ciężko na sercu, źle, smutno... Takie uczucie miałam po wyjściu z kina, po filmie "Sin City". Nawet nie doza makabry i wiadra krwi były tam najgorsze, ciążyła raczej ta ogólna beznadziejna i ponurość jako taka. Oczywiście, o twórcy, który potrafi takiego typa napisać, zagrać, wpleść między kadry filmu - szacunek, bo uczucia podobne do moich są w tym wypadku słuszne. "Kochanego psychopatę", który pociąga mimo zła, a nawet przez zło, wykreować łatwiej. Ale kogoś takiego, kto walnie jak obuchem w łeb swoją podlizną i przy tym nasza nienawiść do niego będzie nienawiścią przez ściśnięte gardło, bo "Ku**a, to świat już tak spsiał? Nic dobrego już nie będzie i nikt nie obroni przed takim... Takim... - tu głos się załamuje - takim sukinkotem!" - takiego kogoś jest o wiele trudniej powołać do życia. I szczerze mówiąc, boję się zapytać, co autor ma wtedy pod kopułą. Ja takich typów napisać nie umiem, a że moje "dzieci" przychodzą do mnie pogadać czasem, często w nocy, wolałabym, żeby nie były mordercami. Choć może wyprofilować zbira musiałabym, dla warsztatu.
;-)
"(...)Nada ni nadie podra llevarse lo ke sabes.
Nada ni nadie podra llevarse lo ke puedes ver."

Awatar użytkownika
Małgorzata
Gadulissima
Posty: 17042
Rejestracja: czw, 09 cze 2005 09:11

Post autor: Małgorzata » sob, 23 sty 2010 21:25

Delikatne dziewczyny w obliczu niedelikatnych zadań - oczywiście, że czytelnik to kupi. Proszę uprzejmie: "Achaję" kupiło mnóstwo czytelników*...

<*Tamtaramtamtam... Tak naprawdę mnie tu nie ma. I nie było. To halucynacja, ja sobie tylko sprzątam na FF, żeby mi się wątki na czerwono nie paliły...>
So many wankers - so little time...

ODPOWIEDZ